Сэрмээргүй байна энэ зүүднээс
Сэлгээ байхгүй ховор 
Сэтгэлээр аргамжигдсан найзууд минь

Хааяа би түүнд учиргүй гомддог
Харин маргааш нь инээж чаддаг
Халуун мөрийг нь дэрлээд уйлдаг
Харцнаас нь түүнийг ойлгоод аргаддаг

зурвасхан гэрлийн хугарал шиг
зуугуухан явсаар арилж одох
зуурдхан заяах залуу насны
зун цаг шиг найзууд минь

хэн нэгний хорон үг
хэтэрхий тунирхах сэтгэл
хэрхэвч биднийг салгах учиргүй
хэрэвзээ тэгвэл энэ бүх үгс
хэрэггүй хэсэг авиа болно

найзтай хүн шүү гэж би бодохдоо жаргалтай
намайг гэдэг шүү гэж би санахдаа бардам
нар шиг дулаан илчинд би нялхарч
найрсаг гэж энэ хорвоог андуурдаг, гэлээ ...

Хязгаарлалттай бичлэг байна. Та хэрэв унших эрхтэй бол энд дарж уншаарай.

гал халуун харцтай нүдээ
ганцхан над дээр тусгаад хэрэггүй залуу минь
гандах намрын цэцэгс шиг
гарцаагүй би чиний сэтгэлээс хагдрана
 
өөрөө ч гэсэн би үүнийг хүснэ
өмчлөх эрхгүй дээ баярлах шиг болно
өндөр өвс салхины  аясаар найгах шиг
өнгөцхөн дурлалдаа чи хэт шатжээ 

хэт их тэмүүлсэн дурлал
хэврэгхэн бөгөөд хуурамчхан байдагийг эгч нь мэднэ
хэрэггүй дээ дүү минь
хэтдээ чи намайг ойлгоно 
...

Өнгөрсөн байхгүй
Өнөөдөр, зөвхөн энэ цаг мөч
Ирээдүй байхгүй
Инээмсэглэл, зөвхөн инээмсэглэх нүд

Сэтгэлдээ нуусан гунигийг чинь би мэдэхгүй
Сэрэхэд чинь хажууд чинь байж тайтгаруулахыг би хүсэхгүй
Бодит амьдралаас түрхэн зуур амрах бидний
Боломж, my sweet december

Тэмүүлэл, хүсэл мөрөөдлийн минь чи мэдэхгүй
Тэврэхээс илүүгээр намайг таньж чадахгүй
Хэн хэнээ зовоохгүй гэж бидний зохиосон
Хэврэгхэн тэр л ертөнц, my sweet december
...

Ойрд бичлэг бичээгүй бүүр үг эвлэхээ ч байжээ. Ямар нэгэн зүйл бичиж өөрийгөө хөглөхгүй байхаар улам л холдоод байдаг бололтой юм. Тэгэхээр бичих чадвараа сэргээхийн тулд бяцхан дурсамж маягийн зүйлс бичихээр шийдлээ л дээ. 
Шинэ жил гэхээр миний үеийнхэн бүгд л мандарины үнэр гээд л ярьдаг. Гэтэл би яагаад ч юм ерөөсөө тэр үнэрийг санадаггүй. Мандарин шинэ жил 2 огт хамаагүй юм шиг л санагддаг. Миний хувьд шинэ жил гэхээр, хүүхэд байхад асар том бас тэгээд өтгөн сайхан мөчиртэй юм шиг санагддаг байсан гацуураа л санадаг юм. 12 сарын 20 гаруут л гацуураа барьна гээд л хөөрхөн юм болдог бай...

хоосон сав 
хоосон ухаан
хоосон ходоод
хоосон үг
хоосон амлалт
хоосон гуниг
хоосон мөрөөдөл
хоосон хэтэвч
хоосон амьдрал
хоосон бүхнийг дүүргэх
Хоёр дохь этгээд ,

Зөрж өнгөрөх хүн бүр
Зүрхэн дэхь гунигаа нүдэндээ тээгээд
Зүсэж, сэтгэлийг минь эмтлэнэ

Харц тулгарахаас айсандаа би
Харгуй замыг л ширтэн алхана
Хаашаа ч гарах гарцгүй

Харанхуй энэ зам
хязгааргүй.........................

За миний шөнө дундын бичлэгүүд эхэлж байх шиг байна даа. Ер нь анхнаасаа л энэ блогийг хөтөлж эхлэхдээ ихэнхи бичлэг минь шөнө бичигдсэн байдаг. Нойр хулжиад орчлонгийн түмэн үйл явдлыг эргэцүүлээд сууж байхдаа түүнийгээ хэн нэгэнтэй хуваалцах хүсэл төрдөг болохоор тэр юм болов уу даа. 

Зоргоороо хүслээрээ урсгадаг нулимс 
Зохиомол гуниг зөвхөн чамд
Зохидог

...

 айх юм чиний тухай бодохоос ч айх юм
айлаа гээд яах билээ
алгын чинээ зүрхэндээ хүч хэрэглэхээс хэтрээ гэж үү

өөрийнхөө босгосон мөрөөдлийн ертөнцдөө
өөр хэнийг ч нэвтрүүлэхгүй ганцаараа 
үнэндээ чиний зай тэнд хэтэрхий том
үнсэх бүрт чинь би улам их айх юм

харин чи мэдэхгүй
хайраа илчиж тэврэх юм
харанхуйгаас олж хардаг ганц гэрэл минь
хажууд чинь суугаад мөрийг чинь дэрлэхдээ би эмээх юм

ухаангүй дурласан сэтгэлийн минь
урхинд орчихсон шувуу шиг
урдын омголон зангаа үгүйлэн
уулын салхийг хааяа чи минь санаж
уруул дээрхи чинь инээмсэглэл чинь сарних вий гэж

айх юм гэвч
алгын чинээ зүрхэндээ хүч хэр...

Нам гүм байсан сэтгэл сэрвэлзэж
Навчсыг дагаад хуйлрахад
Намар цагийн аядуухан бодлууд
Намайг аргадах гэж толгойд эргэлдэхэд

Нүцгэн өлмий дээр дэгдэн гүйх
Нүүрээ будаж эхлээгүй охин
нүүгээд явах шувуудыг өрөвдөж
нүдэндээ гуниг тээсэн бүсгүй болоход

Нүцгэн мөчрөөр уйтгар даллах модод
Нүгэл хураадаггүй шүлэгчийн зүрхэнд нулимс цуглуулна 

...